Γιατί ξεχνάτε τα ανοίγματα

Η γραμμή που ξέρατε τον Μάρτιο

Περάσατε ένα βράδυ πάνω σε μια γραμμή. Την είδατε τρεις φορές, καταλάβατε κάθε κίνηση και κλείσατε την καρτέλα ικανοποιημένοι. Τον Ιούνιο η θέση εμφανίζεται στη σκακιέρα και δεν έχετε τίποτα. Ούτε καν μια θολή ανάμνηση. Τίποτα.

Οι περισσότεροι παίκτες το διαβάζουν ως πρόβλημα μνήμης και απαντούν μελετώντας πιο σκληρά. Δεν είναι πρόβλημα μνήμης. Είναι πρόβλημα με το τι ακριβώς εκπαιδευόταν.

Η αναγνώριση δεν είναι ανάκληση

Υπάρχουν δύο διαφορετικά πράγματα που μπορεί να κάνει ο εγκέφαλός σας με μια σκακιστική κίνηση.

Μπορεί να την αναγνωρίσει. Όταν σας τη δείξουν, ξέρετε ότι είναι σωστή. Αυτή η αίσθηση έρχεται αμέσως και είναι απόλυτα πειστική.

Μπορεί να την ανακαλέσει. Έχοντας μόνο τη θέση, βρίσκετε την κίνηση μόνοι σας, από το τίποτα.

Η αναγνώριση είναι φτηνή και σβήνει αργά. Η ανάκληση είναι ακριβή και σβήνει γρήγορα. Το να διαβάζετε μια γραμμή εκπαιδεύει την πρώτη. Μια παρτίδα απαιτεί τη δεύτερη.

Αυτό το κενό είναι ο λόγος που η προετοιμασία αποτυγχάνει χωρίς προειδοποίηση. Δεν γίνεστε σιγά σιγά χειρότεροι σε μια γραμμή. Κρατάτε την ικανότητα στην οποία δοκιμαστήκατε και χάνετε εκείνη που πραγματικά χρειάζεστε, και τίποτα δεν σας λέει ποια είναι ποια μέχρι να αρχίσει να τρέχει το ρολόι.

Γιατί το ξαναδιάβασμα μοιάζει με μελέτη

Το ξαναδιάβασμα είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο μελετούν οι άνθρωποι τα ανοίγματα και σχεδόν ο λιγότερο αποτελεσματικός, και επιβιώνει επειδή δίνει εξαιρετική αίσθηση.

Κάθε κίνηση που διαβάζετε επιβεβαιώνεται μόλις τη δείτε. Παίρνετε μια σταθερή σειρά από μικρές αισθήσεις επιτυχίας, μία ανά κίνηση, και τελειώνετε τη συνεδρία πεπεισμένοι. Αυτό που κάνατε στην πραγματικότητα είναι να εξασκηθείτε στο να αναγνωρίζετε κινήσεις που σας έδειξαν, μια ικανότητα που καμία παρτίδα δεν πρόκειται ποτέ να ζητήσει.

Η δοκιμή είναι απλή. Καλύψτε τις κινήσεις. Στήστε τη θέση. Παίξτε την επόμενη κίνηση από μνήμης, δυνατά, πριν κοιτάξετε. Αν σας φανεί πολύ πιο δύσκολο από το να διαβάσετε τη γραμμή, το διάβασμα δεν δούλευε.

Τρεις τρόποι με τους οποίους αποτυγχάνει στην πράξη η προετοιμασία

Δεν την είχατε ποτέ. Αναγνωρίσατε τη γραμμή και το περάσατε για γνώση. Αυτό είναι το συνηθισμένο και είναι αόρατο από μέσα.

Την είχατε και τη χάσατε. Πραγματική ανάκληση, χτισμένη σωστά, και μετά αφημένη μόνη της για έντεκα εβδομάδες. Η μνήμη δεν είναι αποθήκη. Ξεθωριάζει με ένα δικό της πρόγραμμα, και αυτό το πρόγραμμα είναι απότομο στην αρχή.

Την είχατε σε λάθος μορφή. Αποστηθίσατε μια σειρά κινήσεων αντί να μάθετε θέσεις. Ο αντίπαλος παίζει τις ίδιες κινήσεις με άλλη σειρά, η ακολουθία δεν ταιριάζει, και ολόκληρη η γραμμή γίνεται απρόσιτη παρότι την ξέρετε.

Καθένα από αυτά χρειάζεται διαφορετική λύση, και γι’ αυτό το «μελέτησε περισσότερο» σπάνια δουλεύει.

Τι να κάνετε αντ’ αυτού

Τρεις αλλαγές, με σειρά σημασίας.

Αναγκάστε τον εαυτό σας να βρει την κίνηση. Μην κοιτάτε τη γραμμή. Κοιτάξτε τη θέση και απαντήστε. Αν δεν μπορείτε, τότε μάθατε κάτι χρήσιμο: ότι δεν την ξέρατε.

Απλώστε τις προσπάθειες στον χρόνο. Το διάστημα ανάμεσα στις προσπάθειες είναι αυτό που χτίζει ανθεκτική ανάκληση. Το να δείτε μια γραμμή τέσσερις φορές απόψε αξίζει λιγότερο από το να τη δείτε μία φορά απόψε, μία αύριο και μία την επόμενη εβδομάδα.

Δέστε την κίνηση με έναν λόγο. Μια κίνηση με εξήγηση επιβιώνει από μια αλλαγή στη σειρά, γιατί μπορείτε να την ξαναχτίσετε. Μια κίνηση αποθηκευμένη ως τέταρτο στοιχείο μιας ακολουθίας δεν μπορεί.

Πόσο συχνά είναι αρκετά συχνά

Η απόσταση δουλεύει, αλλά μόνο μέσα σε ένα εύρος. Πολύ νωρίς και δοκιμάζετε κάτι που είναι ακόμη φρέσκο, που δεν διδάσκει τίποτα στη μνήμη σας. Πολύ αργά και το έχετε πραγματικά ξεχάσει και το μαθαίνετε ξανά από την αρχή.

Η χρήσιμη στιγμή είναι λίγο πριν αποτύχετε. Αυτός είναι κινούμενος στόχος, είναι διαφορετικός για κάθε θέση, και είναι το ένα κομμάτι που δεν μπορείτε να κρίνετε με το ένστικτο. Έχουμε γράψει για το πόσο συχνά να επαναλαμβάνετε μια γραμμή ανοίγματος, μαζί με τα συγκεκριμένα διαστήματα που αξίζει να χρησιμοποιήσετε.

Το κομμάτι που δεν σας λέει κανείς

Το να ξεχνάτε δεν είναι ελάττωμα. Είναι η φυσιολογική συμπεριφορά μιας μνήμης που πρέπει να αποφασίσει τι μετράει, και για να το αποφασίσει χρησιμοποιεί ένα σήμα: αν χρειαστήκατε την πληροφορία πρόσφατα και αν έπρεπε να κοπιάσετε για να τη βρείτε.

Το διάβασμα μιας γραμμής δίνει αυτό το σήμα αδύναμα. Το να βρίσκετε την κίνηση υπό πίεση το δίνει δυνατά. Όλα τα άλλα στη μελέτη των ανοιγμάτων είναι λεπτομέρειες.

Αν θέλετε να αναλάβει κάποιος άλλος τον προγραμματισμό, το Chess Prep Pro εκπαιδεύει θέσεις από το δικό σας ρεπερτόριο και υπολογίζει πότε είναι εκπρόθεσμη η καθεμία.