Χρέος ρεπερτορίου: οι γραμμές που προσθέσατε και δεν μάθατε ποτέ

Το να έχετε δεν σημαίνει ότι ξέρετε

Εισάγετε ένα μάθημα. Φτάνουν τετρακόσιες θέσεις. Η οθόνη του ρεπερτορίου δείχνει τώρα κάτι εντυπωσιακό και νιώθετε, για λίγο, προετοιμασμένοι.

Τίποτα από αυτά δεν είναι ακόμη προετοιμασία. Μια θέση μέσα σε ένα αρχείο είναι μια θέση που έχετε. Μια θέση που μπορείτε να βγάλετε πάνω από τη σκακιέρα είναι μια θέση που ξέρετε. Η απόσταση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο αριθμούς είναι το θέμα αυτού του άρθρου, και για τα περισσότερα ρεπερτόρια που εισάγονται είναι τεράστια.

Γιατί συμβαίνει

Η προσθήκη είναι ακαριαία, η μάθηση όχι.

Κάθε άλλο κόστος στη μελέτη του σκακιού πληρώνεται καθώς προχωράτε. Ένα βιβλίο παίρνει τον χρόνο που παίρνει. Ένα βίντεο παίρνει μία ώρα. Η εισαγωγή όμως είναι ένα μόνο πάτημα που δημιουργεί εβδομάδες δουλειάς, και τίποτα σε αυτό το πάτημα δεν σας το λέει.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ρεπερτόριο που μεγαλώνει προς μία μόνο κατεύθυνση, με μια ουρά επανάληψης να μεγαλώνει αθόρυβα από πίσω. Νιώθετε προετοιμασμένοι ενώ δεν είστε, που είναι χειρότερο από το να νιώθετε απροετοίμαστοι, γιατί σας εμποδίζει να κάνετε κάτι γι’ αυτό.

Τι κοστίζει πραγματικά

Μια ολοκαίνουργια θέση κοστίζει πολύ περισσότερο στη συντήρηση από μια θέση που έχει καθίσει, και η διαφορά είναι μεγαλύτερη από όσο υποθέτουν οι περισσότεροι.

Μια θέση που ξέρετε εδώ και μήνες επιστρέφει περίπου μία φορά τον μήνα, οπότε σας κοστίζει κάπου δώδεκα επαναλήψεις τον χρόνο. Μια καινούργια επιστρέφει σε τέσσερις ώρες, μετά σε μία μέρα, μετά σε τρεις, μετά σε οκτώ: πέντε επαναλήψεις μόνο μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο. Σε όλη την περίοδο που χρειάζεται για να καθίσει, μια νέα θέση ζητά κάτι σαν δέκα έως είκοσι φορές την προσοχή μιας παλιάς. Πολλαπλασιάστε το επί τετρακόσια και η καθημερινή ουρά γίνεται κάτι που κανείς δεν μπορεί να τελειώσει, και εκεί ακριβώς είναι που οι άνθρωποι σταματούν να ανοίγουν καθόλου την εφαρμογή.

Αυτή είναι η πραγματική ζημιά. Όχι οι ίδιες οι θέσεις στις οποίες δεν εκπαιδευτήκατε, αλλά το γεγονός ότι στριμώχνουν έξω εκείνες στις οποίες εκπαιδευτήκατε. Η καλή σας προετοιμασία φθίνει ενώ εσείς κοιτάτε μια ουρά που δεν μπορείτε να τελειώσετε.

Πώς το ξεχρεώνετε

Τρία βήματα, με αυτή τη σειρά.

Σταματήστε να προσθέτετε. Τίποτα άλλο δεν δουλεύει όσο το χρέος μεγαλώνει. Κανένα νέο μάθημα, καμία νέα γραμμή, μέχρι να μπει η ουρά σε έλεγχο.

Κόψτε πριν μάθετε. Τα περισσότερα ρεπερτόρια που εισάγονται περιέχουν πολλά που δεν θα συναντήσετε ποτέ. Είναι πολύ φθηνότερο να διαγράψετε μια θέση παρά να τη μάθετε, και αυτές που αξίζει να διαγραφούν είναι οι απίθανες. Η μέθοδος είναι στο πότε να περικόψετε το ρεπερτόριο ανοιγμάτων.

Μάθετε πρώτα τις ρηχές. Οι θέσεις κοντά στη ρίζα εμφανίζονται σε κάθε παρτίδα όπου προκύπτει εκείνο το άνοιγμα. Οι θέσεις δεκαπέντε κινήσεις βαθιά εμφανίζονται σπάνια. Δουλεύοντας από τη ρίζα προς τα έξω, κάθε ώρα που ξοδεύετε αρχίζει να αποδίδει αμέσως.

Πώς να κάνετε εισαγωγή χωρίς να δημιουργήσετε χρέος

Εισαγάγετε το σύνολο, και μετά κόψτε το πριν εκπαιδευτείτε σε οτιδήποτε από αυτό.

Ένα ρεπερτόριο που κατεβάσατε είναι ένα προσχέδιο. Δείτε το σαν την πρώτη απόπειρα κάποιου άλλου: διαγράψτε τις γραμμές που δεν θα παίξετε ποτέ, κοντύνετε αυτές που πάνε πολύ βαθιά και ξαναγράψτε τις απαντήσεις που δεν σας ταιριάζουν. Αυτό που μένει πρέπει να έχει μέγεθος που μπορείτε πράγματι να δουλέψετε μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Είκοσι θέσεις μαθημένες σωστά αξίζουν περισσότερο από τετρακόσιες που απλώς έχετε. Γραμμένο έτσι ακούγεται αυτονόητο, και σχεδόν κανείς δεν φέρεται σαν να ισχύει.

Η δοκιμασία

Διαλέξτε μια τυχαία θέση από μια γραμμή που εισαγάγατε. Στήστε τη σκακιέρα. Παίξτε την κίνηση.

Αν μπορείτε, εκείνη η θέση είναι προετοιμασία. Αν δεν μπορείτε, είναι ένα αρχείο. Κάντε το πέντε φορές και θα ξέρετε το πραγματικό μέγεθος του ρεπερτορίου σας, που συνήθως είναι ένα κλάσμα του αριθμού στην οθόνη.

Αν προτιμάτε να δείτε τον αριθμό αντί να τον υπολογίσετε κατά προσέγγιση, το Chess Prep Pro παρακολουθεί σε ποιες θέσεις έχετε εκπαιδευτεί και ποιες περιμένουν ακόμη, ώστε η απόσταση να είναι ορατή αντί για υποτιθέμενη.