Τι να κάνετε όταν ο αντίπαλος βγαίνει από τη θεωρία στην τέταρτη κίνηση

Αυτή είναι η κανονική περίπτωση

Οι παίκτες συλλόγου προετοιμάζονται σαν να πρόκειται κάθε παρτίδα να ακολουθήσει τη θεωρία. Οι περισσότερες παρτίδες τη βγάζουν από τη μέση μέσα στις πρώτες έξι κινήσεις, συχνά στην τρίτη ή την τέταρτη, και συνήθως όχι επειδή ο αντίπαλος κάνει κάτι έξυπνο. Απλώς δεν ξέρει τη γραμμή.

Άρα η ικανότητα που μετράει περισσότερο δεν είναι να ξέρετε περισσότερη θεωρία. Είναι να παίζετε καλά από το σημείο όπου η θεωρία σταματά.

Δεν χρειάζεστε ανασκευή

Το ένστικτο λέει να ψάξετε την τιμωρία. Κάπου μέσα σε αυτή τη θέση πρέπει να υπάρχει μια κίνηση που αποδεικνύει ότι η κίνησή τους ήταν λάθος.

Συνήθως δεν υπάρχει, και το να την ψάχνετε είναι ο τρόπος με τον οποίο καίγονται είκοσι λεπτά και καταλήγει κανείς χειρότερα. Οι περισσότερες πρώιμες παρεκκλίσεις δεν είναι γκάφες. Είναι ελαφρώς ανακριβείς, και η σωστή απάντηση σε μια ελαφριά ανακρίβεια δεν είναι νοκ άουτ, είναι να παίξετε μια καλή κίνηση και να είστε ελαφρώς καλύτερα.

Στοχεύστε σε μια κανονική θέση όπου τα κομμάτια σας είναι καλύτερα τοποθετημένα από τα δικά τους. Αυτός είναι όλος ο στόχος. Από εκεί και πέρα παίζετε σκάκι με μια μικρή υπεροχή απέναντι σε κάποιον που έχει ήδη ξοδέψει περισσότερη σκέψη από εσάς.

Οι τέσσερις προεπιλογές

Με τη σειρά, και απαντούν σχεδόν σε κάθε παρέκκλιση.

Πάρτε ένα κεντρικό τετράγωνο, αν υπάρχει ελεύθερο. Η κίνησή τους μάλλον δεν πάλεψε για το κέντρο, γι’ αυτό και δεν βρίσκεται στη θεωρία. Το να καταλάβετε αυτό που αγνόησαν είναι ο πιο αξιόπιστος τρόπος να μετατρέψετε την ανακρίβειά τους σε κάτι πραγματικό.

Αναπτύξτε το κομμάτι με την πιο ξεκάθαρη δουλειά. Όχι το κομμάτι που είναι πιο κοντά. Ρωτήστε ποιο από τα ανεκμετάλλευτα κομμάτια σας έχει προφανές τετράγωνο και παίξτε εκείνο.

Κάντε ροκέ. Αν δεν προτείνεται τίποτα άλλο, αυτό δεν είναι σχεδόν ποτέ λάθος και είναι η κίνηση που παραλείπουν όσοι έχουν αναστατωθεί.

Συνδέστε τους πύργους. Μόλις γίνει αυτό, έχετε ολοκληρώσει το άνοιγμα, που ήταν και ο πραγματικός στόχος.

Η μία ερώτηση που αξίζει

Πριν παίξετε, ρωτήστε: τι παύει να κάνει η κίνησή τους;

Κάθε κίνηση είναι ανταλλαγή. Ένα σπρώξιμο πιονιού στο πλάι δεν είναι ανάπτυξη. Μια δεύτερη κίνηση ίππου δεν είναι ροκέ. Μια πρώιμη έξοδος της βασίλισσας δεν είναι καθόλου αναπτυξιακή κίνηση και σας προσκαλεί να κερδίσετε χρόνο επιτιθέμενοι σε αυτήν.

Το να ονομάσετε τι παραιτήθηκαν σας λέει πού να παίξετε. Αν παραμέλησαν το κέντρο, σπάστε στο κέντρο. Αν καθυστέρησαν το ροκέ, ανοίξτε μια στήλη. Αυτή η μία ερώτηση μετατρέπει μια αόριστη αίσθηση ότι η κίνησή τους ήταν περίεργη σε συγκεκριμένο σχέδιο.

Τι να μην κάνετε

Μην προσπαθείτε να τιμωρήσετε αμέσως. Οι περισσότερες παρεκκλίσεις δεν το επιτρέπουν, και το να απλώνετε το χέρι γι’ αυτό σας κοστίζει χρόνο και συχνά υλικό.

Μην τους αντιγράφετε. Το να απαντήσετε σε μια περίεργη κίνηση με μια περίεργη κίνηση πετά στα σκουπίδια το πλεονέκτημα που σας παρέδωσε η κίνησή τους.

Μην ξοδέψετε δέκα λεπτά. Η θέση δεν είναι ακόμη αιχμηρή. Φυλάξτε το ρολόι για τη στιγμή που θα γίνει αιχμηρή, που είναι ακριβώς το επιχείρημα για να έχετε ρεπερτόριο εξαρχής.

Μετά, κάντε το χρήσιμο κομμάτι

Η παρτίδα τελειώνει. Τώρα ψάξτε τη θέση.

Αν η κίνησή τους αποδειχθεί συνηθισμένη στο επίπεδό σας, ανήκει στο ρεπερτόριό σας και πρέπει να προσθέσετε την απάντησή σας το ίδιο βράδυ. Αν ήταν μεμονωμένη, αγνοήστε την. Η στήλη συχνότητας σας λέει ποιο από τα δύο, και η συνήθεια περιγράφεται στο πότε να περικόψετε ένα ρεπερτόριο ανοιγμάτων.

Αυτός ο κύκλος είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα ρεπερτόριο μεγαλώνει προς τη σωστή κατεύθυνση: όχι από μαθήματα, αλλά από τις κινήσεις που έπαιξαν πράγματι εναντίον σας. Το Chess Prep Pro μπορεί να δουλέψει και προς τα εμπρός, σαρώνοντας για τις απαντήσεις στις οποίες δεν έχετε απάντηση πριν τις παίξει κάποιος.