Τα ανοίγματα που σταματούν να δουλεύουν καθώς βελτιώνεστε

Ο φόβος, και η πραγματικότητα

Κάθε παίκτης συλλόγου έχει ακούσει ότι το άνοιγμά του θα πάψει να δουλεύει όσο καλυτερεύει. Συνήθως λέγεται για το London System, και συνήθως το λέει κάποιος που δεν το παίζει.

Τα δεδομένα είναι πιο ενδιαφέροντα από τη λαϊκή σοφία. Πολύ περισσότερα ανοίγματα μεγαλώνουν καθώς ανεβαίνει η βαθμολογία παρά μικραίνουν, και εκείνα που μικραίνουν έχουν κάτι συγκεκριμένο κοινό.

Τι καταρρέει πραγματικά

Τα ανοίγματα των οποίων όλη η αξία ήταν ότι ο αντίπαλος δεν ήξερε τι να κάνει.

Η Wayward Queen Attack είναι η καθαρή περίπτωση: 4,49 τοις εκατό των παρτίδων στη βαθμολογία 400, 0,02 τοις εκατό στο 2500. Δεν ανασκευάστηκε. Οι αμυνόμενοι έμαθαν ένα μοτίβο και το άνοιγμα δεν είχε τίποτα άλλο να προσφέρει, γιατί δεν υπήρχε τίποτα άλλο μέσα του.

Αυτή είναι η δοκιμασία. Αν αφαιρούσατε το στοιχείο της έκπληξης, θα υπήρχε ακόμη άνοιγμα εκεί; Αν ναι, θα επιβιώσει από τη βελτίωσή σας. Αν όχι, δεν θα επιβιώσει.

Τι μεγαλώνει

Σχεδόν όλα τα υπόλοιπα, και συχνά εντυπωσιακά.

Η Caro-Kann παραπάνω από διπλασιάζει το μερίδιό της ανάμεσα στο 400 και το 2500. Τα συστήματα Sicilian με d6 σκαρφαλώνουν δεκαεννιά φορές. Το Queen’s Gambit Declined περνά από στρογγυλοποίηση σε μία από τις πιο συνηθισμένες απαντήσεις στο 1. d4.

Είναι ανοίγματα που ανταμείβουν τη μελέτη. Όσο περισσότερα καταλαβαίνετε, τόσα περισσότερα σας επιστρέφουν, οπότε οι παίκτες που έχουν μελετήσει καταλήγουν συγκεντρωμένοι σε αυτά. Η αιτιότητα τρέχει και προς τις δύο κατευθύνσεις και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο έτσι κι αλλιώς.

Η ενδιαφέρουσα ενδιάμεση περίπτωση

Η Ruy Lopez κάνει κάτι διαφορετικό και από τα δύο. Κορυφώνεται γύρω στο 1200, βουλιάζει στις μεσαίες ζώνες και επανέρχεται στην κορυφή.

Οι αρχάριοι την παίζουν γιατί είναι το πρώτο σοβαρό άνοιγμα που τους διδάσκουν. Οι δυνατοί παίκτες την παίζουν γιατί είναι πραγματικά εξαιρετική. Οι ενδιάμεσοι φεύγουν για κάτι πιο αιχμηρό και πολλοί από αυτούς επιστρέφουν αργότερα.

Μια βουτιά δεν είναι προειδοποίηση. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι ένα άνοιγμα ζητά περισσότερη κατανόηση από όση έχει ακόμη το μέσο εύρος βαθμολογίας.

Πού βρίσκονται πραγματικά τα ανοίγματα συστήματος

Το London δεν καταρρέει. Στα δεδομένα μεγαλώνει αργά σε όλη τη διαδρομή προς τα πάνω.

Αυτό που αλλάζει δεν είναι αν μπορείτε να το παίξετε αλλά τι σας δίνει. Στο 1000 κερδίζει παρτίδες γιατί ο αντίπαλος δεν έχει σχέδιο εναντίον του. Στο 2000 ο αντίπαλος έχει σχέδιο, οπότε γίνεται ένα συνηθισμένο άνοιγμα που τυχαίνει να χρειάζεται λιγότερη θεωρία από τις εναλλακτικές. Αυτό εξακολουθεί να είναι απολύτως καλός λόγος για να το παίζετε.

Άρα η ειλικρινής απάντηση στο «θα πάψει να δουλεύει το London;» είναι όχι, αλλά ο λόγος για τον οποίο το διαλέξατε μπορεί να πάψει.

Τι να κάνετε με αυτό

Ρωτήστε τι θα ήταν το άνοιγμά σας χωρίς την έκπληξη. Αν η απάντηση είναι τίποτα, σχεδιάστε να το αντικαταστήσετε και απολαύστε το όσο κρατά.

Μην αλλάζετε με βάση μια φήμη. Ανοίγματα που απορρίπτονται ως παγίδες για αρχάριους είναι συχνά μια χαρά. Εκείνα που πραγματικά πεθαίνουν είναι μικρότερη ομάδα από όσο υπονοεί το διαδίκτυο.

Περιμένετε ότι ο λόγος θα αλλάξει. Τα περισσότερα ανοίγματα επιβιώνουν από τη βελτίωση. Αυτό που αλλάζει είναι ποιο κομμάτι τους σας κουβαλά, και το να το προσέξετε αυτό είναι καλό σημάδι και όχι κακό.

Αν θέλετε το πρακτικό πλαίσιο για να επιλέγετε με αυτά τα κριτήρια, βρίσκεται στο πώς να επιλέξετε ποια ανοίγματα θα παίζετε.