Πώς μια μελέτη του Lichess γίνεται ρεπερτόριο που δουλεύεται

Σε τι είναι καλή μια μελέτη

Οι μελέτες του Lichess είναι εξαιρετικές. Είναι δωρεάν, κρατούν παραλλαγές και σχόλια, μοιράζονται με έναν σύνδεσμο και είναι το πιο βολικό μέρος για να λύσετε κάτι.

Αυτό που δεν είναι, είναι τρόπος να το θυμάστε.

Μια μελέτη διαβάζεται. Την ανοίγετε, περνάτε μέσα από τις κινήσεις και όλα σας δείχνονται. Αυτό εκπαιδεύει την αναγνώριση, που φθίνει αργά και δεν είναι η ικανότητα που ζητά μια παρτίδα. Αυτή τη διάκριση την περνάμε στο γιατί ξεχνάτε τα ανοίγματα.

Πώς περνάνε απέναντι οι κινήσεις

Το μηχανικό κομμάτι είναι πραγματικά ασήμαντο.

Από τη μελέτη. Ανοίξτε την, βρείτε την επιλογή λήψης ή εξαγωγής και παίρνετε ένα αρχείο PGN με όλα τα κεφάλαια. Αν θέλετε ένα μόνο κεφάλαιο, εξαγάγετε μόνο εκείνο.

Μέσα σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης. Σχεδόν οτιδήποτε αποθηκεύει ρεπερτόρια διαβάζει PGN, οπότε το αρχείο μπαίνει κατευθείαν. Κάποια εργαλεία δέχονται και απευθείας σύνδεσμο μελέτης, που γλιτώνει το βήμα της λήψης.

Αυτό ήταν. Τριάντα δευτερόλεπτα, και τώρα έχετε τετρακόσιες θέσεις και ένα πρόβλημα, ότι καμία τους δεν είναι ακόμη γνώση. Αυτό το πρόβλημα έχει όνομα και άρθρο: χρέος ρεπερτορίου.

Τα τρία βήματα που πράγματι μετράνε

Κόψτε το πρώτα. Μια μελέτη είναι η πλήρης πραγμάτευση ενός θέματος από κάποιον, που δεν είναι το ίδιο με το ρεπερτόριό σας. Διαγράψτε τις γραμμές που δεν θα παίξετε ποτέ. Κοντύνετε ό,τι τρέχει πέρα από το σημείο όπου το καταλαβαίνετε. Οι περισσότερες εισαγωγές πρέπει να χάσουν το ένα τρίτο ή παραπάνω πριν εκπαιδευτείτε σε μία έστω θέση.

Διαλέξτε την πλευρά σας. Οι μελέτες συχνά καλύπτουν και τα δύο χρώματα, ή δίνουν πολλές επιλογές απέναντι στην ίδια κίνηση. Ένα ρεπερτόριο χρειάζεται μία απάντηση ανά θέση. Διαλέξτε την τώρα, όσο θυμάστε ακόμη γιατί, αντί να σας ζητηθεί στη μέση μιας συνεδρίας.

Κρατήστε τα σχόλια που δίνουν λόγους. Οι σημειώσεις μιας μελέτης είναι το πιο πολύτιμο πράγμα μέσα της, και συνήθως επιβιώνουν από την εισαγωγή. Περικόψτε εκείνες που λένε μόνο «καλύτερη κίνηση» και κρατήστε εκείνες που λένε γιατί. Υπάρχει μέθοδος στο πώς να σχολιάζετε τις δικές σας γραμμές ανοίγματος.

Τι αλλάζει μόλις γίνει ρεπερτόριο

Παύετε να διαλέγετε τι θα κοιτάξετε. Αυτή είναι όλη η διαφορά και είναι μεγαλύτερη από όσο ακούγεται.

Σε μια μελέτη ξαναβλέπετε ό,τι τύχει να ανοίξετε. Σε ένα ρεπερτόριο αποφασίζει ο προγραμματιστής επαναλήψεων, και διαλέγει τις θέσεις που είστε πιο κοντά στο να ξεχάσετε, οι οποίες σπάνια είναι αυτές που θα διαλέγατε εσείς. Το πρόγραμμα βρίσκεται στο πόσο συχνά να επαναλαμβάνετε τα ανοίγματα.

Παύετε επίσης να βλέπετε την απάντηση. Αντί να διαβάζετε μια κίνηση, την παράγετε, που είναι δυσκολότερο, πιο αργό και η μόνη εκδοχή που μεταφέρεται σε παρτίδα.

Κρατήστε τη μελέτη

Μην τη διαγράψετε. Τα δύο πράγματα κάνουν διαφορετικές δουλειές και αξίζει να έχετε και τα δύο.

Η μελέτη μένει ως το έγγραφο εργασίας σας: το μέρος όπου σκέφτεστε, γράφετε μεγαλύτερες σημειώσεις, μοιράζεστε μια γραμμή με κάποιον. Το ρεπερτόριο είναι εκεί όπου πηγαίνει το ίδιο περιεχόμενο για να το θυμάστε.

Όταν αλλάζετε γνώμη για μια γραμμή, αλλάξτε τη και στα δύο. Αυτό είναι το μικρό διαρκές κόστος της διάταξης, και είναι πολύ μικρότερο από το κόστος ενός ρεπερτορίου που δεν επαναλαμβάνετε ποτέ.

Το Chess Prep Pro εισάγει μελέτες του Lichess και PGN απευθείας, και εξάγει πίσω σε PGN όποτε θέλετε, ώστε τίποτα από όσα χτίζετε να μην κλειδώνεται σε ένα μέρος.